زوج وقتى تمام دختران را ديده و حاضر باشد كه پدر آنها عقد را خوانده بدون اينكه يكى از آنها را معيّن نمايد اين در واقع معنايش آنست كه وى به عقد هريك از آنهائيكه رؤيتشان كرده راضى و خشنود است و در حقيقت امر تعيين زوجه را به پدر دختران واگذار نموده است همانطورى كه موكّل اختيارات را به وكيل تفويض مينمايد و بديهى است وقتى پدر نيّت نمود كه فلان دخترش را به كابين مرد درآورد مسلّما عقد به او منصرف شده و بدين ترتيب عقد صحيح واقع مىشود . اما در صورتى كه آنها را نديده و از هيئت و خصوصيّاتشان بااطلاع نباشد معلوم و محرز نيست كه به آنچه پدر نيّت دارد وى راضى و خشنود باشد ازاينرو دليلى بر صحت عقد وجود ندارد . خلاصه آنكه صحت عقد را بايد تنزيل بر اين نمود كه مرد به آنچه پدر دختران قصد نموده راضى است و چنانچه گفته شد اين امر در جائى تحقق پيدا مىكند كه دختران را ديده باشد ازاينرو در جائى كه آنها را نديده چون تنزيل امكان ندارد لاجرم عقد باطل مىشود . قوله : و يشكل بانّه اذا لم يسمّ : ضمير در [ انّه ] و ضمير فاعلى در [ لم يسمّ ] به اب الزوجه راجع است . قوله : سواء رآهنّ ام لا : ضمير فاعلى در [ رآهنّ ] به زوج و ضمير مفعولى به بنات عود مىكند . قوله : لما تقدّم : مقصود عبارت [ لامتناع استحقاق الاستمتاع الخ ] مىباشد . قوله : و ان رؤية الزّوجه الخ : كلمه [ انّ ] بفتح همزه بوده تا معطوف باشد به [ انّه اذا لم يسمّ ] .